Fyrstu tvær vikurnar liðnar

Nú erum við hjónin búin að dvelja hér í sólskinsríkinu Florida (Florida er kallað "the sunshine state" hér í Bandaríkjunum, öll ríkin hafa víst sitt gælunafn) í tvær vikur. Þessar fyrstu tvær vikur hafa mest farið í að koma okkur fyrir. Íbúðin er mjög góð, um 80 fm, 3. herbergja, parket á gólfum og aðgangur að sundlaug. Staðsetningin er frábær. Erum í c.a. 30 mínútna göngufjarlægð frá skólanum og í hverfi sem er fullt af lífi. Stórt "útimoll" í 10 mínútna fjarlægð þar sem eru fullt af verslunum, kvikmyndahús, bakarí, kaffihús, risastór bókabúð o.sfrv. Veitingastaðir á hverju horni, öll nauðsynleg þjónusta og stórgóð matvörubúð.


Við leigðum íbúð án húsgagna og höfum því verið að sanka að okkur ódýrum húsgögnum hér og þar að undanförnu. Leigðum bílaleigubíl en það er eiginilega nauðsynlegt að hafa bíl í öllum þessum útréttingum. Fengum fínt borðstofuborðssett og sófaborð í Hjálpræðishernum og svo er einhver snilldarbúð hér sem heitir Target þar sem hægt er að fá ódýran húsbúnað og húsgögn. Þó við höfum reynt að gera þetta sem ódýrast þá flæða peningarnir einhvernvegin út úr veskjunum....smá mórall yfir því. Höfum einnig verið á fullu í ýmiskonar pappírsvinnu bæði hvað varðar háskólann og eins varðandi bankamál og ýmsum útréttingum s.s. vegna síma, kapalstöðvar, interntessambands o.s.frv.

Sem sagt búin að vera á fullu þessar tvær vikur. Fórum mjög fljótlega uppí skóla að kynna okkur aðstæður þar og ganga frá okkar málum, fá auðkenniskort o.sfrv. Skólalóðin er ævintýraleg, pálmatré útum allt, gosbrunnar, tjarnir og flamengófuglar (held allavegna að það hafi verið fuglar af þeirri tegund).




University of Miami er einkaskóli og verður að segjast að aðstaðan þar er til fyrirmyndar í alla staði. Skólinn rekur sína eigin lögreglu, heilsugæslu, líkamsræktarstöð o.s.frv.. Það er örlítið öðruvísi tilfinning að vafra um skólalóðina og að eiga við starfsfólkið en í HÍ verð ég að segja. Þegar ég fór með Ernu á skrifstofu laganema hefði mátt halda að starfsfólkið hafi verið að hitta náinn ástvin eftir nokkra ára aðskilnað. Þvílíkar voru móttökurnar. Þetta fékk mig til að hugsa um mín samskipti við Nemendaskrá HÍ en ég get ekki sagt að viðmótið þar hafi verið á sömu nótum.

Ég er búinn að fara í líkamsræktina í skólanum í eitt skipti en kanarnir kalla þetta "wellnescenter". Aðstaðan þar er frábær. Ný tæki, tvær saunur, heitur pottur, innisundlaug, margir squassalir fullt af fjölbreyttum sprikltímum í boði o.sfrv. Ætli þessi aðstaða eigi eftir að færa nýtt líf í Framsóknarkúrinn? Hver veit?

Það er annars tvennt sem hefur komið okkur (eða allavegana mér mest á óvart.)

Í fyrsta lagi er það hitinn og rakinn. Hafði oft heyrt talað um hvað það er rosalegt að vera í miklum raka en gerði mér fyrst grein fyrir því núna hver áhrifin eru. Í raun er ekki hægt að ganga úti. Eftir 20 mínútur verður maður uppgefinn. En ágúst er víst verstur hvað þetta varðar og okkur er sagt að veðrið hér sé best frá október til mars/apríl. Það var margbúið að vara okkur við þessu en ekkert hefði getað undirbúið okkur undir þetta.

Í öðru lagi er það hversu margir hér eru svokallaðir "latin amerikan". Höfðum heyrt að það væru mjög margir hér frá Kúbu og S-Ameríku en vissum ekki að það væru um 2/3 íbúanna hér. Svo eru ansi margir frá Haiiti. Mjög margir kúbanar og fólk frá S-Ameríku tala ekki ensku heldu bara spænsku. Þannig var það t.d. með "the cable guy" sem við fengum til að setja upp kapalsjónvarp og internet fyrir okkur. Hann talaði mjög takmarkaða ensku en fullkomna spænsku. Miami er því ekkert Hillbilly redneck þorp í fjarkanistan heldur ákaflega fjölbreytt og skemmtileg borg. Okkur skilst að hún sé nokkuð frábrugðin flestum borgum Bandaríkjanna. Eins og í fyrra dæminu þá var búið að segja okkur þetta en það er í raun ekki hægt að átta sig á þessu fyrr en út er komið.

Á einum af fyrstu dögunum var ég að leita að þessu "Wellnessenter" og álpaðist þá inná æfingasvæði skólaliðsins í amerískum fótbolta. Lið skólans er víst með þeim bestu í US og var magnað að sjá þessa gaura á æfingu. Allir ansi massaðir og í góðu formi.

Að lokum örsaga úr hvunnsdagslífi Sigfúsar:

Eins og oft áður þá hellist yfir mig hér mikill baráttuvilji til að losna við aukakílóin. Í viðleitni minni til þess að vinna á þeim fór ég í tveggja tíma kraftgöngu í átt að sjónum í fyrradag. Ég munstraði á mig myndavélinni og ipod shuffle og hóf þetta nýjasta átak mitt með trompi. Skokkaði og allt. En fljótlega fór hitinn að segja til sín og það dró úr baráttuþrekinu.



Einhvernvegin var orðið meira freistandi að taka myndir af hinu og þessu þarna við árbakkann enn að pína sig áfram í skokkinu. Ég sá fullt af litlum eðlum og smellti myndir af nokkrum. Var með tónlistina í miklu blússi og var almennt í miklu stuði þegar tvær amerískar kvensur stoppuðu veifuðu rétt fyrir framan nef mitt og böbbluðu eitthvað á útlenskunni. Ég heyrði náttúrulega ekki "staf" vegna háværrar rokkmúsíkar en tók heyrnartólin af mér og hlustaði eftir því sem þær höfðu að segja(kanar eru flestir mjög svo tilbúnir til að hjálpa, leiðbeina og benda á hluti). Þær voru þá sem sagt að segja mér að þetta væru "babies" og þær væru að leita að "mother lizard".

Ég satt að segja bara kinkaði kolli og vonaði að þær héldu bara áfram, sem þær reyndar gerðu en þegar þær voru komnar lengra frá hrópuðu þær og bentu með miklu handapati á einhvern runna. "Mother lizard", it is here.... bla bla bla.... Ég kinkaði kolli en þær linntu ekki látum fyrr en ég hlunkaðist til þeirra og kíkti á það sem þær voru að benda á. Jú, þetta var nú bara nokkuð merkilegt. Þarna var eðla sem var eins og smækkuð mynd af risaeðlu. Með svona brodda á bakinu og allt. Svo var hún líka ansi stór, um 20-30 sentímetrar á hæð giska ég á. Smellti nokkrum myndum af henni og hugsaði með mér að dýraflóran hér í Miami væri bara nokkuð magnaðri en ég hafði haldið. Hafði séð ógrynni smáeðla og það eitt kom mér mikið á óvart. En smækkuð mynd af risaeðlu...þvílíkt og annað eins. Færði mig nær henni og tók margar myndir uns hún stökk á brott skeflingu lostin yfir þessum stóra bleiknef frá Fróni.


Daginn eftir ákvað ég að taka það rólega og fór með góða bók út að sundlaug og settist í stól við bakkann. Hitti þar nágrannakonu sem sagðist vera sálfræðingur. Lenti á heilmiklu spjalli við hana. Spurði hana meðal annars um allar þessar smáeðlur sem væru í garðinum, hvort þær væru meinlausar og svona.... Hún sagði að þær væru vitameinlausar og gerðu í raun heilmikið gagn. Þær ætu nefnilega maurana sem væru jú hvimleiðir skrattar.

Ég sagði henni þá frá smækkuðu myndinni af risaeðlu sem ég hefði séð við árbakkann og varð hún þá ansi hissa. Hún kannaðist alls ekki við að svo stórar og skrýtnar eðlur væru hér í náttúrunni. Hugsaði sig aðeins um og sagði svo að það væri dýragarður hér í nágrenninu, nærri þeim stað sem ég sá þessa eðlu, þar sem væri mikið úrval hverskyns "furðueðlna". Hún kom með þá kenningu að þessi eðla hefði sennilegast sloppið úr þessum garði.... hún sagðist ekki vera viss um að þessi eðla væri eins saklaus og litlu eðlunar.... humm... hlaut eitthvað að vera. Þetta var of undarlegt kynjadýr til að vera að vafra um bæ og borg.

Þið getið séð mynd af þessu kynjadýri og fleiri hlutum ef ég næ að virkja myndahluta þessa bloggs einhverntíman....



En okkur hjónunum líður sem sagt ansi vel hér í Miami og þessar tvær vikur hafa verið mjög svo viðburðarríkar og skemmtilegar. Vonandi verður framhaldið ekki síðra.

Erna tekur vonandi einhverjar rispur hér á síðunni og bloggar fyrir þá sem vilja fremur lesa um hennar upplifun á staðháttum en rausið í mér.


Kær kveðja,

Sigfús A. Risaeðlan