Helgarrapportið.....
Áttum skemmtilega og viðburðarríka helgi hér í Miami.
Félagslífið í bekknum hennar Ernu er nokkuð gott. Á föstudaginn fóru þau í kokteil en eftir hann var haldið niður í bæ og slóst ég þá með í för. Förinni var heitið á klúbb (Espirito Santos í Conrad hótelinu) þar sem einn úr bekknum vinnur á föstudagskvöldum. Þetta er staður sem er mjög "inn" hér í Miami, er í ótrúlega magnaðri byggingu sem er ein af þeim stærstu hér í borg. Skemmtistaðurinn er á 25. hæð í þessari byggingu og magnað var að standa á svölunum og horfa yfir að Miami beach í kvöldrökkrinu.
Fengum okkur drykk á þessum stað en því næst var haldið yfir á South Beach, á þekktan tapas-stað sem bekkjarfélagar Ernu vissu af. Sá staður er mjög skemmtilegur, lifandi tónlist (að sjálfsögðu sungið á spænsku) og mjög góðir tapas réttir. Þetta var í fyrsta skiptið sem við komum á South-Beach að kvöldi til og verður að segjast að stemmningin þar er mjög skemmtileg. Fullt af fólki og veitinga- og skemmtistaðir á hverju horni. Fólk í stuttbuxum og bol að næturlagi, eitthvað sem er frekar sjaldgæf á Fróni ekki satt?
Það hefur verið gaman að hitta og kynnast bekkjarfélögum Ernu. Um 3/4 eru frá S-Ameríku eða Kúbu og rest frá Evrópu. Margir frá Kólumbíu, einhverjir frá Venesúela, Equador o.s.frv. Evrópubúarnir koma m.a. frá Bretlandi, Sviss og Þýskalandi. Ég hafði varla hitt fólk frá S-Ameríku áður en ég kom hingað en nú hitti ég nær eingöngu fólk frá þeim heimshluta. Einn úr bekknum (strákur frá Kólumbíu) sagði að ein af ástæðum þess að hann hafi ákveðið að koma til Miami hefði verið að læra ensku. Það gengi þó hálf brösulega þar sem nær allir tala spænsku hér í borg...
Eitt af því sem er leiðinlegt við svona næturbrölt hér í Miami og líklegast víðast hvar í US er að það þurfa alltaf einhverjir að vera á bíl (og þar af leiðandi að vera edrú en allir vita hversu leiðinlegt það er ;)) Almenningssamgöngur eru nefnilega ekki uppá marga fiska hér þó vissulega sé vísir að slíku kerfi. Það er bara ekki að virka.....
Á laugardaginn hófum við bílaleit okkar af fullri alvöru og slóst þýsk stelpa (bekkjarsystir Ernu = Annette) með okkur í lið en hún er einnig í bílaleit. Fórum við á nokkrar sölur og voru sumar þeirra ansi skrautlegar. Ég ætla að skrifa pistil um bílaleitina seinna eða þegar við höfum landað draumabílnum.....
Um kvöldið fórum við á arabískan veitingastað hér í hverfinu. Maturinn þar var mjög góður og í kaupbæti var boðið uppá magadansmær sem tók ævintýralegar sveiflur á milli gesta og dróg suma þeirra út á gólf. Eftir matinn fórum við á Sunset-place en þar er alltaf skemmtileg stemmning á föstudags- og laugardagskvöldum. Margar búðanna eru opnar til kl. 23:00 og þarna er fólk á öllum aldri fram eftir öllu. Gaman að sjá heilu fjölskyldurnar með allt niður í 3.-4. ára krakka rölta um svæðið fram að miðnætti. Svipuð stemmning og var lagt var upp með að skapa þegar menningarnótt fór af stað fyrst heima en það hefur að mínu mati farið fyrir ofan garð og neðan....
Þarna var verið að bjóða fólki uppá að klifra á klifurvegg og svo var stórgóð hljómsveit að spila í tröppum sem eru á miðju torginu. Þetta var svona hálfgert "strákaband" en þrátt fyrir að ég sé ekki mikið fyrir þesslags tónlist verð ég bara að viðurkenna að þessir voru bara þrælgóðir. Sátum við hjónin þarna í tröppunum í dágóða stund og hlustuðum á þessa fínu mússíkanta. Hitinn er það mikill á kvöldin að maður svitnar við það eitt að sitja svona í rólegheitunum. Verð að viðurkenna að þessi hiti er aðeins of mikið af því góða og hlökkum við til þess að "vetur" gangi í garð því þá verður hitastigið víst fullkomið.
Á sunnudaginn fór ég ásamt Davíði Erni að horfa á Chelsea-Arsenal. Davíð Örn er skiptinemi eins og ég en hann nemur landafræði við H.Í. Hann er hér ásamt Ólöfu kærustu sinni en hún er líka skiptinemi, búin með 1. árið í stjórnmálafræði heima. Ég vissi af þýskum/austurrískum sportpöbb og var búinn að hringja og spyrja hvort þeir myndu ekki sýna leikinn. Fékk það svar að ef það væri leikur þá myndu þeir að sjálfsögðu sýna hann. Davíð náði í mig á Mustangnum sem hann er með á leigu (ansi flott kerra það) og við vorum mættir á pöbbinn (sem heitir því fróma nafni Fritz and Franz) vel fyrir leik. Settumst niður og fengum okkur þýskan gæðabjór og hlökkuðum til þess að sjá þennan stórleik. Þegar 5 mínútur voru í leikinn fór þýski/austurríski eigandinn að leita að leiknum á stöðvunum sem hann hafði tiltækar og kom þá í ljós að enginn stöðvanna sýndu leikinn!!!!!!!!!
Nú, voru góð ráð dýr....
Fritz, Franz eða hvað sem blessaður maðurinn heitir, benti okkur á tvo pöbba í Miami sem sýndu leikinn. Hringdi í annan þeirra og athugaði hvort leikurinn væri ekki sýndur þar. Jú, þeir sýndu leikinn og eftir að Fritz (eða Franz) hafði teiknað leiðina fyrir okkur á bréfsnepil stukkum við uppí Mustanginn og brunuðum af stað. Þrátt fyrir örlitlar hrakfarir fundum við staðinn nokkuð fljótt og komum inní leikinn þegar 35 mínútur voru liðnar. Þessi pöbb var í frekar vafasömu hverfi og ekki var hann beint sá snyrtilegasti..... Eigandinn var hinsvegar hress Breti og fólkið þarna inni flest áhugafólk um ensku knattspyrnuna. Chelsea vann leikinn 1-0 við litla hrifningu Davíðs sem er harður stuðningsmaður Arsenal..........
Síðdegis fórum við Erna svo í bíltúr niður að strönd. Fórum beint niðureftir frá heimili okkar og er það um 10 mínútna keyrsla. Keyrðum götu þar sem búa eintómir millar, hver glæsivillan á fætur annarri. Keyrðum út að svæði þar sem eru nokkrar bátahafnir og þá fór ég að skilja af hverju ég hef séð svo marga jeppa/pallbíla með skútur í afturdragi hér á götum úti. Þeir keyra einfaldlega með heilu skúturnar fram og til baka milli heimilis og strandarinnar og geyma þær svo heima. Líklegast er svona dýrt að leigja pláss í höfnunum og fólk tekur sig þá bara til og ferðast með þærí afturdragi fram og til baka. Svona eins og sumir Íslendingar ferðast með vélsleðana sína á kerrum um fjöll og firnindi. Þarna við ströndina eru líka almenningsgarðar sem eru mjög fallegir, skemmtilegt að hafa þetta svæði svona nálægt og er planið að hjóla þarna einhverntíman á næstunni.
Keyrðum svo með ströndinni í átt að miðbænum, í gegnum Coconut grove en það er mjög skemmtilegt hverfi, fullt af búðum, veitinga- og skemmtistöðum. Stúdentarnir í UM og annað ungt fólk fer gjarnan í þetta hverfi um helgar til þess að skemmta sér. Munum örugglega leggja leið okkar þangað eitthvert helgarkvöldið.
Keyrðum þvínæst út í eyju sem heitir Key Biscayne. Þar eru nokkrar mjög góðar strandir og fullt af glæsivillum. Rúntuðum þar um og könnuðum aðstæður. Eigum ábyggilega eftir að líta þangað nokkrum sinnum í vetur.....
Kv.,
Sigfús (ekkert A. an í þetta skiptið)
P.S. Allar myndirnar eru teknar af okkur nema tvær efstu. Fengum þær lánaðar af hinu skemmtilega "víðneti". Vorum nefnilega ekki með myndavélina á okkur á djamminu....
Félagslífið í bekknum hennar Ernu er nokkuð gott. Á föstudaginn fóru þau í kokteil en eftir hann var haldið niður í bæ og slóst ég þá með í för. Förinni var heitið á klúbb (Espirito Santos í Conrad hótelinu) þar sem einn úr bekknum vinnur á föstudagskvöldum. Þetta er staður sem er mjög "inn" hér í Miami, er í ótrúlega magnaðri byggingu sem er ein af þeim stærstu hér í borg. Skemmtistaðurinn er á 25. hæð í þessari byggingu og magnað var að standa á svölunum og horfa yfir að Miami beach í kvöldrökkrinu.Fengum okkur drykk á þessum stað en því næst var haldið yfir á South Beach, á þekktan tapas-stað sem bekkjarfélagar Ernu vissu af. Sá staður er mjög skemmtilegur, lifandi tónlist (að sjálfsögðu sungið á spænsku) og mjög góðir tapas réttir. Þetta var í fyrsta skiptið sem við komum á South-Beach að kvöldi til og verður að segjast að stemmningin þar er mjög skemmtileg. Fullt af fólki og veitinga- og skemmtistaðir á hverju horni. Fólk í stuttbuxum og bol að næturlagi, eitthvað sem er frekar sjaldgæf á Fróni ekki satt?
Það hefur verið gaman að hitta og kynnast bekkjarfélögum Ernu. Um 3/4 eru frá S-Ameríku eða Kúbu og rest frá Evrópu. Margir frá Kólumbíu, einhverjir frá Venesúela, Equador o.s.frv. Evrópubúarnir koma m.a. frá Bretlandi, Sviss og Þýskalandi. Ég hafði varla hitt fólk frá S-Ameríku áður en ég kom hingað en nú hitti ég nær eingöngu fólk frá þeim heimshluta. Einn úr bekknum (strákur frá Kólumbíu) sagði að ein af ástæðum þess að hann hafi ákveðið að koma til Miami hefði verið að læra ensku. Það gengi þó hálf brösulega þar sem nær allir tala spænsku hér í borg...Eitt af því sem er leiðinlegt við svona næturbrölt hér í Miami og líklegast víðast hvar í US er að það þurfa alltaf einhverjir að vera á bíl (og þar af leiðandi að vera edrú en allir vita hversu leiðinlegt það er ;)) Almenningssamgöngur eru nefnilega ekki uppá marga fiska hér þó vissulega sé vísir að slíku kerfi. Það er bara ekki að virka.....
Á laugardaginn hófum við bílaleit okkar af fullri alvöru og slóst þýsk stelpa (bekkjarsystir Ernu = Annette) með okkur í lið en hún er einnig í bílaleit. Fórum við á nokkrar sölur og voru sumar þeirra ansi skrautlegar. Ég ætla að skrifa pistil um bílaleitina seinna eða þegar við höfum landað draumabílnum.....
Um kvöldið fórum við á arabískan veitingastað hér í hverfinu. Maturinn þar var mjög góður og í kaupbæti var boðið uppá magadansmær sem tók ævintýralegar sveiflur á milli gesta og dróg suma þeirra út á gólf. Eftir matinn fórum við á Sunset-place en þar er alltaf skemmtileg stemmning á föstudags- og laugardagskvöldum. Margar búðanna eru opnar til kl. 23:00 og þarna er fólk á öllum aldri fram eftir öllu. Gaman að sjá heilu fjölskyldurnar með allt niður í 3.-4. ára krakka rölta um svæðið fram að miðnætti. Svipuð stemmning og var lagt var upp með að skapa þegar menningarnótt fór af stað fyrst heima en það hefur að mínu mati farið fyrir ofan garð og neðan....
Þarna var verið að bjóða fólki uppá að klifra á klifurvegg og svo var stórgóð hljómsveit að spila í tröppum sem eru á miðju torginu. Þetta var svona hálfgert "strákaband" en þrátt fyrir að ég sé ekki mikið fyrir þesslags tónlist verð ég bara að viðurkenna að þessir voru bara þrælgóðir. Sátum við hjónin þarna í tröppunum í dágóða stund og hlustuðum á þessa fínu mússíkanta. Hitinn er það mikill á kvöldin að maður svitnar við það eitt að sitja svona í rólegheitunum. Verð að viðurkenna að þessi hiti er aðeins of mikið af því góða og hlökkum við til þess að "vetur" gangi í garð því þá verður hitastigið víst fullkomið.
Á sunnudaginn fór ég ásamt Davíði Erni að horfa á Chelsea-Arsenal. Davíð Örn er skiptinemi eins og ég en hann nemur landafræði við H.Í. Hann er hér ásamt Ólöfu kærustu sinni en hún er líka skiptinemi, búin með 1. árið í stjórnmálafræði heima. Ég vissi af þýskum/austurrískum sportpöbb og var búinn að hringja og spyrja hvort þeir myndu ekki sýna leikinn. Fékk það svar að ef það væri leikur þá myndu þeir að sjálfsögðu sýna hann. Davíð náði í mig á Mustangnum sem hann er með á leigu (ansi flott kerra það) og við vorum mættir á pöbbinn (sem heitir því fróma nafni Fritz and Franz) vel fyrir leik. Settumst niður og fengum okkur þýskan gæðabjór og hlökkuðum til þess að sjá þennan stórleik. Þegar 5 mínútur voru í leikinn fór þýski/austurríski eigandinn að leita að leiknum á stöðvunum sem hann hafði tiltækar og kom þá í ljós að enginn stöðvanna sýndu leikinn!!!!!!!!!Nú, voru góð ráð dýr....
Fritz, Franz eða hvað sem blessaður maðurinn heitir, benti okkur á tvo pöbba í Miami sem sýndu leikinn. Hringdi í annan þeirra og athugaði hvort leikurinn væri ekki sýndur þar. Jú, þeir sýndu leikinn og eftir að Fritz (eða Franz) hafði teiknað leiðina fyrir okkur á bréfsnepil stukkum við uppí Mustanginn og brunuðum af stað. Þrátt fyrir örlitlar hrakfarir fundum við staðinn nokkuð fljótt og komum inní leikinn þegar 35 mínútur voru liðnar. Þessi pöbb var í frekar vafasömu hverfi og ekki var hann beint sá snyrtilegasti..... Eigandinn var hinsvegar hress Breti og fólkið þarna inni flest áhugafólk um ensku knattspyrnuna. Chelsea vann leikinn 1-0 við litla hrifningu Davíðs sem er harður stuðningsmaður Arsenal..........
Síðdegis fórum við Erna svo í bíltúr niður að strönd. Fórum beint niðureftir frá heimili okkar og er það um 10 mínútna keyrsla. Keyrðum götu þar sem búa eintómir millar, hver glæsivillan á fætur annarri. Keyrðum út að svæði þar sem eru nokkrar bátahafnir og þá fór ég að skilja af hverju ég hef séð svo marga jeppa/pallbíla með skútur í afturdragi hér á götum úti. Þeir keyra einfaldlega með heilu skúturnar fram og til baka milli heimilis og strandarinnar og geyma þær svo heima. Líklegast er svona dýrt að leigja pláss í höfnunum og fólk tekur sig þá bara til og ferðast með þærí afturdragi fram og til baka. Svona eins og sumir Íslendingar ferðast með vélsleðana sína á kerrum um fjöll og firnindi. Þarna við ströndina eru líka almenningsgarðar sem eru mjög fallegir, skemmtilegt að hafa þetta svæði svona nálægt og er planið að hjóla þarna einhverntíman á næstunni.
Keyrðum svo með ströndinni í átt að miðbænum, í gegnum Coconut grove en það er mjög skemmtilegt hverfi, fullt af búðum, veitinga- og skemmtistöðum. Stúdentarnir í UM og annað ungt fólk fer gjarnan í þetta hverfi um helgar til þess að skemmta sér. Munum örugglega leggja leið okkar þangað eitthvert helgarkvöldið.Keyrðum þvínæst út í eyju sem heitir Key Biscayne. Þar eru nokkrar mjög góðar strandir og fullt af glæsivillum. Rúntuðum þar um og könnuðum aðstæður. Eigum ábyggilega eftir að líta þangað nokkrum sinnum í vetur.....
Kv.,
Sigfús (ekkert A. an í þetta skiptið)
P.S. Allar myndirnar eru teknar af okkur nema tvær efstu. Fengum þær lánaðar af hinu skemmtilega "víðneti". Vorum nefnilega ekki með myndavélina á okkur á djamminu....

4 Comments:
Ekki vissi ég að bílasala Alfreðs Þorsteinssonar hefði verið flutt til Miami.
Einhvernvegin grunar mig að Friðrik nokkur Þórðarson hafi sett inn þetta nafnlausa komment.... Er það rétt ágiskun?
Kv.,
Sigfús A. Giskan
Já hitinn er ekki algóður en Guðni Ágústson mælski sagði einmitt á ferðalagi um Ameríku að einn besti kosturinn við Ísland væri kuldinn. Minnir mig. Annars bið ég að heisla Tony Montana og co!
ég kommenta ekki neitt hér. þið getið bara étið það sem úti frýs þarna í Mæjamí. Sem sagt ekkert.
Bragi
Post a Comment
<< Home