Úrslit kosninganna

Þá er það ljóst! Demókratar náðu báðum deildum þingsins og er það mikill sigur fyrir þá og jafnframt gríðarlegt umhugsunarefni fyrir repúblikana. Úrslitaríkið var Virginia og var svo mjótt á munum þar (aðeins 7000 atkvæði) að úrslit lágu ekki fyrir fyrr en í gær. Reyndar á repúblikaninn í því ríki enn eftir að viðurkenna ósigurinn þegar þetta er skrifað og því kannski of snemmt að lýsa yfir sigri demókrata í ríkinu en ég ætla samt að leyfa mér að ganga út frá því sem vísu. Demókratar, og tveir óflokksbundnir bandamenn þeirra, hafa nú nauman meirihluta í Öldungadeild Bandaríkjaþings, 51-49. Demókratar fengu um 30 þingsæta meirihluta í Fulltrúadeildinni og hafa því náð meirihluta í báðum deildum í fyrsta sinn í 12 ár. Íraksstríðið vóg þungt í hugum kjósenda í þessum kosningum (orðin ansi mikil andstaða við það hér) og einnig siðferðismál en hver skandallinn hefur rekið annan hjá repúblikönum undanfarið. Kynlífshneyksli manna sem hafa gefið sig út fyrir að vera miklir siðapostular, Abramoff hneykslið og margt fleira. Í útgönguspám var fólk m.a. spurt hvað réði mestu um þeirra atkvæði og skoraði þetta tvennt þá mjög hátt.

Viðbrögð Bush fólust í því að reka Rumsfeld varnarmálaráðherra, arkítektinn á bakvið Íraksstríðið. Nú tekur við miklu erfiðari tími hjá Búski því hann hefur búið við þann lúxus hingað til að hafa þingið á sínu bandi og getað þar með farið öllu sínu fram (eða allt að því). Við taka málamiðlanir sem að ég einhvernvegin efast um að hann sé góður í. Þetta leiðir allt saman hugann að því þegar Davíð og Halldór ákváðu sín á milli að styðja þetta stríð. Það hljóta allir að vera sammála um það í dag að það var algjörlega misráðið hjá þeim félögum og þingflokkum þeirra, sem reyndar fengu bara að vita um það eftirá. Áhugaverð er sú staðreynd að helstu stuðningsmenn þessa stríðs, Tony Blair, Rumsfeld, Davíð og Halldór eru allir hættir í pólitík eða við það að fara að hætta. Eini sem enn er að er Bush sem reyndar á eftir að eiga erfiða daga í starfi út þetta kjörtímabil. Ég ætla að leyfa mér að fullyrða að Bush verði dæmdur af sögunni á topp 10 lista yfir verstu forseta Bandaríkjanna ef hann nær þá ekki bara því fyrsta. Hvort Davíðs og Halldórs bíði svipuð örlög ætla ég ekki að fullyrða um en þessi gjörningur þeirra var ansi svartur blettur á þeirra stjórnmálaferli og verður lengi í minnum hafður.

Fyrir þá sem vilja kynna sér úrslit kosninganna frekar bendi ég á kosningavef NY-Times.

ATH: Þetta er fyrsti rammpólitíski pistillinn á þessari síðu og vil ég árétta að hann er einungis í mínu nafni en ekki Ernu ;)