Heimsókn, stjórnmál o.fl.

Á þriðjudaginn "skutlaðist" húsbóndinn norður til Sandford/Orlando (þar sem flugvöllurinn sem Icelandair flýgur núna á er staðsettur) til að ná í móður sína. Tók reyndar aukafarþega með, vinkonu okkar hjóna sem á fjölskyldu í Miami og kemur stundum hingað að heimsækja þau. Ferðalagið tók "ekki nema" 9 klukkustundir, svona svipað og "skutlast" til Akureyrar og til baka. Einhvernveginn grunar mig að við munum ekki stunda þetta mikið í nánustu framtíð, held að svona keyrsla sé full mikill pakki til að standa í...... En mútta er komin heilu og höldnu hingað til okkar og það er fyrir öllu. Við taka tvær vikur af sól og hita hjá henni og verður gaman að sína henni helstu perlur svæðisins og almennt að njóta þess með henni að vera hér í S-Flórída.

Hér í Bandaríkjunum fara þingkosningar að nálgast og ég læt hér fylgja ágætis grein úr NY-Times sem fjallar um baráttuna um sætin í Öldungadeildinni. Fyrir þau ykkar sem hafa áhuga á samfélagsmálum í Bandaríkjunum mæli ég eindregið með að kíkja reglulega á vef NY-Times (með því allra besta á blaðamarkaðnum hér):

Hér má nálgast greinina á vef NY-Times

Hendi svo greininni hingað inn líka:

New Hope for Democrats in Bid for Senate

In Tennessee, Representative Harold E. Ford Jr., a Democrat, is running a strong race for the seat being vacated by Bill Frist, a Republican, who is retiring. Pete Brodnitz, a Ford pollster, said voters have a “big appetite for change.”

By ROBIN TONER
Published: September 28, 2006
WASHINGTON, Sept. 27 — Six weeks before Election Day, the Democrats suddenly face a map with unexpected opportunities in their battle for control of the Senate.

2006 Senate Calculator

In Virginia, a state that few expected to be seriously competitive, Senator George Allen looks newly vulnerable after a series of controversies over charges of racial insensitivity, strategists in both parties say. In Tennessee, another Southern state long considered safely red, Representative Harold E. Ford Jr., a Democrat, has run a strong campaign that has kept that state in contention.
Elsewhere, Democratic challengers are either ahead or close in races in five states held by the Republicans: Missouri, Montana, Ohio, Pennsylvania and Rhode Island, according to political strategists in both parties and the latest polls.
All of these races could shift direction in a matter of days, let alone six weeks, and Republicans are counting on their superior finances and large blocks of television advertising to hold the line. Democrats also have their own vulnerabilities, particularly in New Jersey, where Senator Robert Menendez is in a tight race with his Republican challenger, State Senator Thomas H. Kean Jr., according to recent polls.
Democrats must win six Republican seats to regain a Senate majority, meaning they would have to win nearly every close race. Even the most optimistic Democrats acknowledge that such a feat would require a big anti-Republican wave, a lot of money and a lot of luck.
Still, a shift in the Senate was always considered a long shot this year. Some analysts now say, however, that there are enough Republican seats facing serious challenges to make it at least plausible.
“There’s a big difference in talking about six seats in play and not five,” said Stuart Rothenberg, an independent analyst.
In Pennsylvania, Rick Santorum, the No. 3 Republican in the Senate, has been lagging behind Bob Casey, the state treasurer, for months. In Rhode Island, Senator Lincoln Chafee, a Republican, overcame his primary challenge, but remains locked in a tight race with Sheldon Whitehouse, the Democrat and former state attorney general.
Senator Mike Dewine, Republican of Ohio, is fighting an unhappy political mood in his state, stoked by local Republican scandals and economic unease.. Independent polls suggest Mr. Dewine remains in a tight race with his Democratic challenger, Representative Sherrod Brown.
In Montana, Senator Conrad Burns, the Republican, has been considered vulnerable for months to his Democratic challenger, Jon Tester, a farmer and state senator. And any route to a majority for the Democrats would have to include Missouri, where Senator Jim Talent, the Republican, is being challenged by Claire McCaskill, the state auditor.
Republicans’ hopes for a pickup look strongest, at the moment, in New Jersey. But another target is the open Democratic seat in Maryland, where Lt. Gov. Michael Steele is running against Representative Benjamin L. Cardin, a Democrat still trying to unify his party after a competitive primary campaign.
Republican strategists acknowledge the intensely competitive map but say they are ready for it.
“Anybody who says there’s no way the Democrats could regain control of the Senate, that’s just wishful thinking,” said Glen Bolger, a Republican pollster active in numerous House and Senate races. “But there’s a long way between could and would, and the Republican resource advantage is just now coming to bear.”
Democrats are upbeat but wary.
Senator Charles E. Schumer of New York, chairman of the Democratic Senatorial Campaign Committee, said: “We will pick up seats. And if the stars continue to align, we can take back the Senate.”
Republicans say they have the money not only to defend their seats, but also to put Democrats on the defensive in Maryland, New Jersey and elsewhere.
“We obviously knew all along many of our Republicans were going to have difficult races, and they’ve known that as well, which is why they have more resources than their counterparts and are able to push back,” said Brian Nick, spokesman for the National Republican Senatorial Committee.
Republican Senate candidates are getting a major boost from the Republican National Committee, which is financing an advertising campaign so far focused largely on Missouri, Ohio and Tennessee. This is widely viewed as a firewall strategy: If Republicans hold onto even one of those seats, it stymies the Democrats’ hopes of regaining a majority.
Mr. Schumer said, “The 800-pound gorilla is the money the R.N.C. is pouring into those races.”
Republicans also argue that six weeks out, many voters are only beginning to pay attention. In Tennessee, for example, Ben Mitchell, campaign manager for the Republican Senate candidate, former Mayor Bob Corker of Chattanooga, said voters would reject Mr. Ford when they learned about his voting record, which Republicans assert is at odds with his centrist image.
Pete Brodnitz, a pollster for Mr. Ford, countered that Tennessee voters had a “big appetite for change.”
Perhaps the most unexpected development this year is the competition in two Southern states. Democrats have fared poorly in the South in recent years, which has accounted, in large part, for their difficulty in gaining a Senate majority.
Tennessee, where the seat is held by the retiring majority leader, Bill Frist, is drawing intense interest from national Republicans. President Bush was in Memphis on Wednesday to raise money for Mr. Corker.
The Virginia race — between Mr. Allen and Jim Webb, the Democrat — looked safe for the Republicans until Mr. Allen made a demeaning reference to a young American man of Indian descent — a Webb campaign worker — at a rally in August. Then, last week, Mr. Allen reacted angrily to a reporter’s question about whether his mother had been born Jewish, which began another distracting episode for his campaign.
This week, he has faced accusations that he used racist slurs in the 1970’s and 1980’s — allegations that Mr. Allen has flatly denied.
This week, Mr. Allen’s campaign manager, Dick Wadhams, described the race as “competitive,” but asserted that would change as it became clear that Mr. Webb “stands with John Kerry, Ted Kennedy, Chuck Schumer and Hillary Clinton.”
Steve Jarding, an adviser to Mr. Webb, described the race as a dead heat, and said that while Mr. Allen retained a financial advantage, Mr. Webb’s fund-raising had soared of late.
Both parties are watching to see if Mr. Webb can take advantage of his new opening.
Analysts say the level of Senate competition should come as no surprise; Senate races are more likely to reflect national trends, they say, whereas most House districts are so carefully drawn on partisan lines that “they are safe against anything but a hurricane,” said Gary C. Jacobson

Og það var drengur....

Helstu tíðindin héðan frá S-Flórída eru þau að Gulli og Anna María eignuðust heilbrigðan og fallegan dreng á föstudaginn. Þau eru stórvinir okkar hjóna og búa í gömlu íbúðinni okkar í S-Miami. Spítalinn sem drengurinn fæddist á heitir South Miami Hospital og er rétt hjá íbúðinni sem við bjuggum í. Við fórum í dag (sunnudag) í heimsókn til þeirra til að skoða frumburðinn og stóð hann algjörlega undir væntingum. Samkvæmt því sem faðir drengsins heldur fram þá eru allir helstu sérfræðingar spítalans sammála um það að þetta sé fallegasta og gáfaðasta barn sem fæðst hefur í Miami síðustu árin ;). Það verður gaman að heimsækja litlu fjölskylduna í S-Miami í haust og fylgjast með drengnum vaxa og dafna fyrstu þrjá mánuði ævinnar en þau stefna svo á að fara heim um miðjan desember.

Fyrir utan það að vera í símasambandi við Gulla og Önnu Maríu um helgina og fara í dagsheimsókn til þeirra þá fórum við í gymmið og útréttuðum hitt og þetta sem vantaði í búið. Þau ykkar sem hafa áhuga geta litið á myndasíðuna okkar þar sem er að finna myndir af nýfædda barninu auk mynda frá síðustu dögum.

"Casual Fridays"

Í gærkvöldi sagði Erna mér hróðug að á morgun væri "Casual Friday" í vinnunni. Ég hváði við og spurði hvað í ósköpunum það væri enda held ég að almennt sé þetta hugtak ekkert sérstaklega vel þekkt á Íslandi. Jú, þá mega lögfræðingarnir hjá Holland & Knight sem sagt mæta frjálslega klæddir í vinnuna. Þá erum við ekki að tala um gé-streng og netabol heldur meira svona gallabuxur og pólobol eða eitthvað álíka. Þetta þykir afar skemmtilegt á þeim bænum og ég sé liðið alveg fyrir mér hoppandi um af kæti í gallabuxunum.

Sitt er hvert flippið því ekki þótti svona lagað flipp á mínum vinnustöðum hjá borginni (meira svona norm). Er farinn að gera mér betur og betur grein fyrir því hversu flippaðir mínir vinnustaðir hafa verið undanfarin ár.

Það þarf svo ekki að taka það fram að Erna fór hér út í morgun með bros á vör í gallabuxum og bol, tilbúin að takast á við flippaðan vinnudag á lögmannsstofunni........

New Orleans - Ljósmyndir og grein í NY Times

Nú er rúmt ár síðan fellibylurinn Katrín lagði stóran hluta New Orleans í rúst. Katrín fór yfir hverfið okkar í Miami áður en hún fór yfir Mexicoflóann áleiðs til New Orleans þar sem hún olli gífurlegum skaða. Sem betur fer var hún aðeins 1 á fellibyljakvarðanum þegar hún fór yfir okkur en íbúar New Orleans voru ekki eins heppnir því hún styrktist heldur betur yfir heitum Mexícoflóanum með þeim afleiðingum sem við þekkjum (náði 4 á fellibyljakvarðanum og olli gífurlegu tjóni í borginni). Þið sem fylgdust með blogginu síðasta vetur sáuð myndirnar af eyðileggingunni í okkar hverfi og vitið því hversu öflugir svona fellibylir geta verið þó þeir séu einungis 1 á kvarðanum.

Ég rakst í dag á grein á vef NY-Times þar sem fjallað er um þessar hörmungar og ljósmyndasýningu sem nú er í gangi með myndum frá New Orleans sem teknar voru eftir atburðina. Þessar myndir eru vel þess virði að skoða og set ég linkinn á greinina hér en þarna er hægt að fara yfir á myndasíðuna. Það sem er hvað átakanlegast við myndirnar er að sjá öll yfirgefnu húsin, eyðilegginguna og tómleikann sem svífur yfir vötnum. Í greininn líkir höfundur New Orleans við borgina Pompeii sem hvarf undir ösku eftir mikið eldgos fyrir um 2000 árum. Í dag eru heilu hverfin ennþá tóm í New Orleans og ekki endilega víst að þar verði búið aftur í nánustu framtíð.

Eftir áramót fór ég í kúrs sem hét því fróma nafni Crisis Management. Þar var farið yfir alla þætti "krísustjórnunnar" svo sem fyrirbyggjandi aðgerðir, stjórnun á meðan krísunni stendur, hjálparstarf eftir að ósköpin hafa gengið yfir og svo framvegis. Fengum við fullt af áhugaverðum fyrirlesurum m.a. frá fellibyljamiðstöðinni í Miami, slökkviliðinu, lögreglunni auk þess sem við fórum í vettvangsferð í neyðarmiðstöðina hér í Miami þar sem allir helstu aðilar sem koma að björgunaraðgerðum koma saman ef neyðarástand ríkir. Þessi kúrs var einkar áhugaverður og einkum vegna þess að prófessorinn sem kenndi okkur var fæddur og uppalinn í New Orleans og því öllum hnútum kunnugur á því svæði (sagði m.a. að ekki fyndist sá bar í New Orleans þar sem hann hefði ekki setið að sumbli ;)). Hann heitir því skrýtna nafni Dr. Ramon E. DeArrigunaga og þjónaði hann í hernum stóran hluta af sinni ævi en er nú s.s. að kenna í UM. Meðal fyrirlesara var slökkviliðsmaður sem fór ásamt félögum sínum til New Orleans og vann að björgunaraðgerðum og var átakanlegt að heyra hann lýsa því sem fyrir sjónir hans bar.

Stefnan hjá okkur hjónum er að fara til New Orleans á meðan dvöl okkar stendur. Ástandið þar er ekkert sérstakt í dag en það verður áhugavert að kynna sér svæðið og skoða stífluna sem brast.

Þau ykkar sem hafa áhuga á að kynna sér fellibyli nánar er bent á heimasíðu NOAA og eins á fellibyljasíðu Miami Herald sem er einnig mjög góð.

Uppgangur í S-Flórída o.fl..

Ef það er eitthvað sem einkennir S-Flórída þá er það sá gífurlegi uppgangur sem hér ríkir. Það eru bygginga- og vegaframkvæmdir útum allt með tilheyrandi umróti og umferðartöfum. Mikil fólksfjölgun hefur orðið á svæðinu undanfarin ár og búist er við enn meiri fjölgun þegar hin svokallaða "Baby-boom" kynslóð fer á eftirlaun og flyst hingað suður í heitara loftslag. Þessum mikla uppgangi fylgir mikið fasteignabrask en þeir sem byrjuðu í því á þessu svæði fyrir um 10 árum síðan hefur gengið gríðarlega vel og eru í góðum málum. Líkt og heima er hér talað um að hækkunum á húsnæðisverði hljóti að linna og í dag er talað um að ekki sé "seljendamarkaður", markaðurinn hefur róast og leitað jafnvægis. Fólk hefur hinsvegar ekki áhyggjur af því að verðið muni lækka og vísar þá til fyrrnefndu "Baby-boom" kynslóðar sem er við það að fara á eftirlaun og mun þá samkvæmt kenningunni flykkjast hingað suðureftir og kaupa sér eignir eða leigja.

Okkar bær, Hollywood, er afar gott dæmi um þennan mikla uppgang. Við búum í miðbæ Hollywood og hér í miðbænum eru að rísa tvær risastórar íbúðablokkir (eins og við búum í) auk þess sem verið er að taka aðaltorgið í gegn. Okkur skilst að framkvæmdir við aðaltorgið séu búnar að standa yfir í heilt ár og gangi hægt. Það er nefnilega þannig hér í S-Flórída að hlutirnir gerast ekkert ofboðslega hratt. Til að styðja þetta rökum má benda á að eftir samræmdar mælingar á afgreiðslutíma flugvalla í Bandaríkjunum kom í ljós að Miami-flugvöllur var með hægustu afgreiðsluna (kemur á óvart). Hér í miðbænum er einnig búið að tæma margar byggingar og líklegast á að rífa þær niður og reisa nýjar stærri og betri.

Í fyrradag tók ég Önnu Maríu vinkonu okkar til fyrirmyndar og hóf að kanna hverfið með markvissum hætti. Þegar við heimsóttum Önnu og Gulla í NY í fyrra sýndi hún okkur kaffihús sem hún var fastagestur á og almennt hefur hún bent okkur á mikilvægi þess að þekkja hverfið sitt. Ég er sem sagt búinn að grandskoða hverfið, finna pósthúsið, matvörubúðirnar, bókasafnið og síðast en ekki síst írskan pöbb. Já, Erna fór í einhvern "viðskiptadinner" í fyrrakvöld og húsfaðirinn skaust þá náttúrulega yfir götuna á írska pöbbinn sem hann hafði ásælst síðan hann kom. Spjallaði heilmikið við barþjóninn sem reyndist skoskur (ja, ef ekki fæst Íri til að vinna á írska pöbbnum þá er náttúrulega næsti kostur að fá Skota í djobbið ekki satt?). Skoski barþjónninn er búinn að búa hér í 16 ár og eftir langt spjall vorum við sammála um að Skotar og Íslendingar eigi margt sameiginlegt en einna helst það að báðum þjóðum þykir sopinn afar góður. Til að innsigla þennan sameiginlega skilning teygði Skotinn sig í flösku af snafsi, skenkti í tvö glös og gaf mér annað og skáluðum við svo í botn og sögðum "Skál" á íslensku. Hef ég hug á að líta þarna oftar, sérstaklega ef Skotinn heldur áfram að bjóða uppá snafsinn góða......

Í gær skutlaði ég Ernu í vinnuna í Fort Lauderdale. Hún vinnur í háhýsi í miðbæ Fort-lauderdale sem hýsir lögmannsstofu hennar, Holland & Knight, auk fleiri möppudýrafyrirtækja. Ernu líkar vel í vinnunni, vinkona hennar úr UM vinnur þarna og nú er hún farinn að kynnast fleirum í fyrirtækinu, fór m.a. í löns með fjórum kvensum í hádeginu í gær. Hún er s.s. farinn að kynnast "könum" en það er eitthvað sem fór lítið fyrir hjá okkur hjónum í Miami (umgengumst meira af S-Ameríkönum og Evrópubúum þar).

Eftir skutlið fór ég í útréttingar en eitt og annað þarf að gera þegar verið er að koma sér fyrir í nýju landi. Aðalverkefnið var að keyra til Miami og ná í restina af dótinu okkar hjá Gulla og Önnu Maríu sem nú eru í gömlu íbúðinni okkar í S-Flórída. Ég byrjaði á því að keyra niður á strönd hér í Hollywood til að kanna aðstæður. Það tekur um 10 mínútur að keyra á ströndina og leist mér afar vel á það sem hún hafði uppá að bjóða. Ströndin virkar mjög hrein og girnileg. Á svo eftir að kanna með almenningssamgöngur til strandarinnar og eins að prufa að hjóla þangað.

Keyrði því næst meðfram strandlengjunni til Miami. Ákaflega skemmtileg leið sem endar á South-Beach. Þegar komið var til South-beach fór ég að kannast betur við mig og það er alltaf gaman að keyra á brúnnum milli S-Beach og miðbæjarins og sjá skýjakljúfana í miðbænum. Einnig var gaman að koma aftur í gömlu íbúðina og tók ég rölt um hverfið svona til upprifjunar.

Þeir sem hafa áhuga á að skoða myndir síðustu daga geta gert það á myndasíðunni okkar. Fullt af nýjum myndum úr hverfinu, vinnustað Ernu og frá Miami-ferð Fúsa...........

Hollywood......Florida

Það er ansi magnað að vera kominn hingað út aftur, á móti manni taka; hiti, raki, blæjubílar, pálmatré, heitur sjór og annað sem tilheyrir. Í rauninni er allt öfugt við það sem maður á að venjast heima. Í stað þess að hlaupa á milli húss og bíls til að frjósa ekki úr kulda er nú það sama gert til þess að forðast hitasvækjuna. Hitinn er reyndar mjög þægilegur núna og það var notalegt að koma út úr flugstöðinni í þetta loftslag og ekki var verra að þar beið mín þessi líka fagra og skemmtilega íslenska fjallamær.

Við skulum skilgreina þetta fyrsta blogg í "Flórídadvöl - Part II" sem kynningu á híbýlum okkar hjóna. Verð að segja að íbúðin og sameignin sem fylgir henni er framar öllum væntingum. Við búum á sjöundu hæð í stórri blokk og útsýnið er frábært úr íbúðinni, við sjáum vel yfir stórt svæði hér í kring og út að sjó nema hvað við ströndina eru skýjakljúfar sem skyggja á sjávarsýnina. Handan við götuna er önnur minni blokk þar sem öll sameiginlega aðstaðan er, frábær sundlaug með góðri sólbaðs- og grillaðstöðu. Þar er einnig "club-house" sem hægt er að leigja ef við myndum til dæmis vilja halda partý, mjög flott gym er þarna líka ásamt bókasafni og internetaðstöðu. Gangarnir eru allir prýddir málverkum og flottum mubblum. Ekki laust við að ég "fíli" mig eins og á fjögurra stjörnu hóteli.

Til þess að toppa þetta allt þá keypti Erna kapalþjónustu með um 170 stöðvum og "pay-perview" systemi þar sem við getum pantað okkur þær myndir sem við viljum á hvaða tíma sólarhringisins sem er. Í því kerfi er einnig boðið uppá fjölmargar myndir ókeypis sem hentar vel námsmönnum og starfsnemum. Það stefnir því allt í það að við þurfum ekkert að vera að ómaka okkur við að kynna okkur svæðið í kring eða Bandaríkin almennt, við bara lifum í okkar eigin heimi hér í þessari byggingu.........múhahahhaa

Hverfið virkar mjög fínt, hér er fullt af veitingastöðum, búðum og pöbbum. Það er þó mikill munur á þessu hverfi og hverfinu sem við bjuggum í í Suður- Miami. Hér sjást t.d. venjulegir bílar eins og Ford og Toyotur en ekki bara Jagúar, Hummer og Ferrari. Má segja að hér séum við aðeins nær "normal" amerískum standard en í hinu hverfinu bjuggu eiginlega bara moldríkt fólk.

Á myndasíðunni okkar geta þeir sem hafa áhuga á að skoða íbúðina okkar og nánasta umhverfi gert það. Fullt af nýjum og skemmtilegum myndum. Einnig saga frá fyrstu Costco ferðinni í þetta sinn en þeir sem lásu bloggið síðasta vetur kannast við það fyrirbæri. Njótið.